عاشقانه های من و شیرینکم

مادر که میشی زندگیت عوض میشود.....

گاهی اوقات انقدر مشغول کودکت میشی که احساس میکنی هیچکس به 

اندازه تو اونو دوست نداره و یادت میره که کسی هست که از تو بیشتر  برای

 او مهربان است و دلت ارام میگیره و به او میسپاریش.

مادر که میشی دیگر خودت نیستی...

مادر که میشی ... همه بچه های اطرافت فرزندت میشوند...و تو برای همشون

 دعا میکنی ..... از ته قلب و پاک...

همانطور که برای دلبندت دعا میکنی.

مادر که میشی....به یاد خودت تنها می افتی گریه ات میگیره....

مادر که میشی....از کجا و کی .. چطور این همه تغییر...

این همه صبر ... این همه عشق...

این روزها رو دوست دارم.

گاهی که فرصت میشه چند خطی بنویسم باز وجودم لبریز از عشق تو میشه.

از وقتی مادر شدم بزرگتر شدم. 

از وقتی مادر شدم یاد گرفتم چطور کارهامو با یک دست انجام بدم درحالی که 

 تو بغلم هستی و اذیت نمیشی.

از وقتی مادر شدم یاد گرفتم اگر از وقت ناهاروشام گذشت معده ام بهانه

 نگیره...

اگر از وقت خوابم گذشت سردرد نگیرم...

از وقتی مادر شدم یاد گرفتم که چطور در زمان کوتاه همه کارهای خونه رو 

انجام بدم...

از وقتی مادر شدم با صبر و حوصله به حرفهای نامفهومت گوش میدم...

از وقتی مادر شدم بیشتر از قبل مادرمو دوست دارم...

با حضور تو زندگیم رنگ و بوی دیگه ای گرفته....

از ته دلم بهت می گم .... کیارش عزیزم عاشقتم....